Krótki życiorys

Bezimienna...
jak Anioł skrzydlaty
Bez nazwy...
jak jedno z wielu ziarenek piasku w klepsydrze
Bez wieku...
jak atom materii z czasem zniknie w czeluści kosmosu
Znaki szczególne...
podcięte skrzydła z sercem na temblaku
Coś optymistycznego...
wciąż pod poduszką chowane resztki nadziei,
że w ludziach jest więcej dobra niż zła ...

╔═╗
║═╬╦╦═╦═╦═╗
╠═║║║╬║╩╣╔║
╚═╩═╣╔╩═╩╝POZDROWIONKA
════╚╝═══════════════

Pragnę czasem w czasie się zgubić
Jak klucz, czy drogę - gubi się w lesie
Ale się boję, że nikt mnie nie znajdzie
I, że już z drogi mnie nie podniesie.

Wyrwać się stąd - jak kartkę z notesu
Jak ząb obolały - w nieobecność
I wysłać bez zwrotnego adresu
List, że wrócę nim skończy się wieczność.

Pragnę uciec ucieczką udaną
Przed pościgiem napomnień otyłych
Myślą o Tobie, zawsze co rano
Na drugie życie nabierać siły.

Jestem tu gdzie jestem
W każdą noc, w każdy dzień
Rzucić chcę to wszystko
A jedynie rzucam cień.

Pragnę przepaść, jak czasem przepada
Cała wypłata w nadziei kasynie
Nim bezlitosnym miną mijaniem
Jedni dla drugich - ważni jedynie.

Jak w automacie ostatni żeton
Zniknąć rozmową przerwaną w pół słowa
Z tą świadomością, że jesteś - nadziejo
Że z Tobą warto zaczynać od nowa.

Pragnę czasem w czasie się zgubić
Jak klucz, czy drogę - gubi się w lesie
Lecz gdy na drodze, znajdziesz mą drogę
Czy mnie z tej drogi, jak klucz podniesiesz

☸ڿ☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ


Jaka jestem?

Jak anioł
kobiecą duszę mam.
Jak demon, zło od środka znam.
Jestem dobrem,
jestem złem.
Fatamorganą, jawą i snem.
Jak anioł sięgam chmur.
Jak demon spadam w dół.
Daję mało,
lecz chcę dużo.
Jestem słońcem,
jestem burzą.
Wszelkie żywioły
w sobie mam.
Anioła i demona znam.
Jestem słońcem
i pragnieniem.
Wirem wody i zwątpieniem.
Żarem swych ust spalam Cię.
Nałogiem groźnym staję się.
Kocham szalenie
i aż do cna.
Czy ktoś taką mnie zna?

░░▄███▄███▄
░░█████████
░░▒▀█████▀░DԼƛ ƇƖЄƁƇƖЄ
░░▒░░▀█▀░Ɲƛ ƧȤƇȤЄƧƇƖЄ

Idę przed siebie.
Czasem się potykam,
czasem żałuję,
czasem dziękuję,
czasem proszę,
czasem nie mam już siły.
Idę przed siebie.
Mam marzenia,
mam uśmiech,
mam łzy,
mam swoją drogę,
mam swój plan.
Idę przed siebie.
I choć wydaje się, że już umiem,
wciąż upadam.
Ale idę przed siebie z nadzieją,
że kiedy już braknie sił by wstać,
ktoś poda rękę i powie, że będzie dobrze...